Posts

Over eten

Wat voor opleiding doe je? Haptonowatte? En waarom? Dit zijn vragen die ik regelmatig krijg. De opleiding heet Haptonomie. Er zijn meerdere wegen die ernaartoe leiden, maar dit is er één van.
Een aantal jaren geleden ben ik flink ziek geweest en flink afgevallen. Ik herstelde en mijn lichaam reageerde anders op eten en suiker en vet vond mijn lichaam niet meer zo prettig. Laat dat nu net de ingrediënten zijn in eten waar ik enorm van hou...
Mijn eetpatroon werd anders en dat was niet het enige wat veranderde. Ik begon veel meer te voelen. Vooral gevoelens die ik liever niet had. Shoot, ik moest opnieuw leren omgaan met ongemak.
Dat maakte me nieuwsgierig en ik begon vragen te stellen aan de wat dunnere medemens. Die vragen waren oa: Hoe ga jij om met ongemak? Wat doe je dan? Wat doe jij wanneer je rotgevoelens hebt? Wanneer het allemaal teveel wordt?
De meeste mensen die ik deze vragen stelde keken me eerst wat glazig aan. Ik bedacht met dat ze misschien eerst deze informatie moesten v…

De wereld draait om mij, toch??

Afbeelding
Ik zou alleen maar in dat project stappen om te helpen. Echt, meer niet. Tot dat na een aantal weken de dag kwam dat mijn man me de keus gaf: Of ik stopte met dat project, of ik mocht het huis uit. En hij lachte er niet bij. Shit, het was weer zover. Ik had alle verantwoordelijkheid op me genomen en controle over het hele proces. Dat daarbij mijn man (en kinderen) gek werden van mijn onuitstaanbare humeur had ik totaal genegeerd....
Ken je dat, dat je aan jezelf die vraag stelt? Hoe ben ik nu weer in deze situatie terecht gekomen? Hoe kan het toch dat van alle zaken die ik organiseer alle lijnen bij mij uitkomen, ik teveel verantwoordelijkheid neem en controle wil. Om de druk die ik ervaar (en mijn naaste omgeving) maar even terzijde te laten. In een plaatje ziet het er zo uit. Strak, alleen, controle en teveel. Geheimpje: stiekem was dit heel lang mijn ideaalplaatje...

Als zestienjarige puber heb ik een enorme verantwoordelijkheid op me genomen. Mijn moeder was overleden en ik draai…

Leren Creëren

Afbeelding
Ik stel me het liefst voor dat ik een aantal weken geleden nietsvermoedend de workshop 'Leren Creëren' (van Jasper van der Kolk) binnen stapte.  Met geen idee wat me te wachten stond en geen idee welke drempels ik over moest. Gewoon, lekker naïef.
Maar dat is natuurlijk helemaal niet waar. Ik wist heel goed dat ik uit mijn comfortzone moest stappen. Ik tekende onderstaande plaatje voordat ik met de workshop begon. Ik wilde naar die plek, de plek van de magie, maar ik wist ook dat ik daarvoor mijn grote, fijne comfortzone moest verlaten. Dat ik drempels over zou moeten en mijn blokkades flink in de ogen moest kijken. Om ze daarna de waarheid te gaan vertellen.
Nu we een aantal weken op weg zijn met de workshop heb ik een idee waar die plek voor mij is. Ik had eigenlijk gehoopt dat dit een prachtige plek zou zijn waar de mooiste ideeën tot me zouden komen. Maar weer, niets van dit alles is waar. Het is gewoon in ons rijtjeshuis in Diemen, in onze studeer/logeer/creëer kamer. En…

Goed genoeg, welk schooladvies je ook krijgt

Afgelopen zondag sprak ik een vriend die vertelde over het advies mbt de middelbare school dat zijn zoon gekregen had. Zijn zoon zit in groep 8 en had VMBO-t advies gekregen. En toen zoon die avond in bed lag barste hij in huilen uit omdat er nu niets meer terecht zou komen van de plannen die hij met zijn leven had. Hij was verdrietig en teleurgesteld. Hij zou niet meer de baan kunnen krijgen waar hij van droomde waarvoor hij ten minstens Havo en HBO voor nodig had.
Het schoolsysteem in zijn volle glorie….
Hij had toen nog geen idee dat hij die zondag in de kerk bij de tieners met een held zou zijn die alle teleurstelling op dit gebied had meegemaakt. Hij wilde een hoge functie bij de luchtmacht en heeft enorm veel tijd en energie gestoken om het advies te krijgen wat hij hiervoor nodig had. Dat is hem niet gelukt. En dat dit klote was voor hem is zacht uitgedrukt. Daarna wilde hij na zijn HBO de Universiteit gaan doen. Na een half jaar stopte hij met de universiteit omdat het niet g…

To Alpha or not to Alpha

Afgelopen woensdag was de kennismakingsavond van Alpha. Ik ben betrokken bij de organisatie en ik ben enorm enthousiast over deze cursus. En dat is niet zonder reden. Ik heb Alpha zelf gedaan toen ik 21 jaar was. En dat was een keerpunt in mijn leven. Dat klinkt best groot en dat was het ook.
Als kind geloofde ik in dat er meer was in dit leven. Ik voelde vaak dat er meer was. Ik las boeken hierover en vond het allemaal super interessant. Toen ik ouder werd  las boeken over boeddhisme, ging naar healing seminars en ging me verdiepen in spiritualiteit (en kwam erachter hoe breed dit was met ongelofelijk veel stromingen). Ik was op zoek naar een betekenis van dit leven. En ik wilde weten waarom er zoveel nare dingen gebeurde, ook in mijn leven.
En waar ik dit vooral niet zocht was bij het christelijk geloof. Dat was wetten, regels, gedoe en vooral geen diepere betekenis.
Na een jaar lang alles te ontvluchten door naar het buitenland te gaan begon ik met een nieuwe studie. Hier werd ik vri…

Ok zijn wanneer het niet ok is

Er zijn een aantal lessen die ik geleerd heb tot nu toe waar ik heel blij mee ben. Dit is er zo één. Het is ok wanneer het niet ok is. Hier kon ik heel lang niks mee. Ik hou er namelijk niet van wanneer het niet ok is. Ik hou ervan wanneer de dingen gaan zoals ik ze bedenk, of wanneer ik me prettig voel, of wanneer alles mooi is en klopt. En wanneer dat niet zo is, dan verander ik dat, dan zorg ik ervoor dat het weer ok wordt. Maar dat kan niet altijd. Dat is toch zo jammer... of niet? Toen ik een aantal jaren geleden ziek werd ging het niet ok. En dat is logisch, want ziekte is enorm naar. Ik wilde maar één ding en dat was gezond zijn. Ik was flink ziek en ik wist ook niet wat mijn lichaam zou doen na de operatie waarbij mijn nier eruit werd gehaald. Ik voelde me zwak en kon nergens meer aan mee doen. Ik had weinig contact met mijn man en kon er niet voor mijn kinderen zijn. Wat me nog het meest bijstaat van die tijd is dat ik me ongelofelijk eenzaam voelde. Volgens mij is dat wat z…

Over ontvangen enzo

Afgelopen maandag waren Ard en ik 12,5 jaar getrouwd. Wie ons kent weet dat dit een prestatie is. Wij zijn allebei best een beetje ingewikkeld. En dan samen in een huis leven, met kinderen, al best wel een lange tijd, dat vind ik een prestatie. Over hoe we dat doen en wat we hierin leren zal ik nog vaker schrijven.
Alleen nu gaat het over een cadeau. Ik heb niet zo heel veel met cadeaus. Wanneer ik terug denk naar hoe dat als kind voor mij was heb ik het idee dat ik nooit kreeg wat ik echt wilde hebben (ik wilde veel te dure poppen, die kreeg ik dus niet).
Nu ben ik getrouwd met een man die houdt van cadeaus geven en hij kan het goed. Ik bedenk me nu dat menig vrouw hier jaloers op zal zijn. Hij onthoudt wat ik leuk vind. Wanneer ik benoem wat ik wel eens zou willen onthoudt hij dat en doet hier wat mee. Ondertussen heb ik geleerd om dit echt leuk te vinden en te genieten van wat ik krijg.
En nu het cadeau wat ik van Ard kreeg voor de kerst omdat we bijna 12,5 jaar getrouwd waren. He…